Niet weten wat je niet weet, hoe verander je dat? (Blog)

Door: Ria Brands

Gisteren liep ik, zoals elke dag samen met mijn zus, ons half uurtje na het werk. We komen regelmatig bijzondere dingen tegen. We hadden  een keer een week niet gelopen omdat ik in Maastricht zat voor de operatie van mijn man. De week erop werden we aangehouden door een bewoner op onze route die aangaf dat ze blij was ons weer te zien omdat ze ons al gemist had.

Gisteren overkwam ons iets anders. We liepen langs de snackbar toen een auto voor ons de stoep opreed en een man met 2 kleine kindertjes uitstapte en richting hun patatjes liepen.

Mijn zus haalde diep adem en liep naar de man toe. “Mijn vriendin heeft MS en ze wordt hier erg verdrietig van”, zei ze. Connie wees naar zijn auto op de stoep. De man keek haar wat glazig aan en haalde zijn schouders op. Daarna liep hij door naar de snackbar.

Connie was blij dat ze er iets van had gezegd. Vaak ziet ze een auto op de stoep staan maar is de eigenaar nergens te bekennen. “Dan kun je ook geen actie ondernemen”, zei ze. Ik betwijfelde of haar actie iets heeft uitgehaald. Dat zei ik haar. Ik realiseerde me dat de man waarschijnlijk niet heeft geweten wat MS is en zeker niet dat je daarmee in een rolstoel terecht komt en over de stoep moet rijden, zoals de vriendin van Connie. Dat obstakels dan heel vervelend zijn. Als het niet in je wereld is dan sta je daar niet bij stil.

Ik realiseerde me ook dat dat dus met heel veel beperkingen het geval is. Dat iemand ze niet kent of niet herkent en dus er ook geen rekening mee houdt of kan houden. Vaak is dat dan onbedoeld of onbedachtzaam.

Connie dacht met haar opmerking duidelijk te zijn. Een punt gemaakt te hebben. In haar wereld bestaat MS en ziet ze haar vriendin in haar rolstoel worstelen om mee te kunnen blijven doen met de maatschappij. In veel gevallen wordt het haar niet makkelijk gemaakt door onder andere het gebruik van de stoep voor velerlei andere doeleinden dan voor voetgangers. Voor parkeren zoals de man deed, voor reclameborden bij winkels, voor terrasjes etc. Connie heeft inmiddels kennis van MS en is alert op de obstakels voor haar vriendin. Maar wat als je niet weet wat je niet weet? Dan kun je daar ook niet naar handelen. Dan is het parkeren op de stoep gewoon makkelijk om even in en uit een winkel te gaan.

Onderhand is er veel publiciteit rondom kwetsbare burgers. Ieder met zijn of haar eigen kwetsbaarheid. Wat komt daar bij de doorsnee burger van binnen? Ik besef dat als je dus niet weet wat je niet weet, je ook niet openstaat voor deze nieuwsberichten. Wat ik zo vaak hoor van burgers die opeens geconfronteerd worden met iemand met een beperking in hun omgeving (of bij zichzelf) dat er een wereld voor hen opengaat. Zorg en ondersteuning waar ze nooit van hebben geweten. En ook dat ze die soms later hebben gekregen door het niet weten dan dat ze dat hadden gewild en nodig hadden.

Door zo’n ontmoeting met iemand op straat wordt dat me weer helder. En dan is het goed dat we blijven aandringen om het niet weten, weten te maken! Dat we blijven investeren in burgers in het (h)erkennen van al die mensen die met een beetje begrip makkelijker mee zouden kunnen doen.

Contact