Archief voor november, 2017

Hannie heeft haar eigen stijl (Blog)

27, nov, 2017

De grote kerk in ons dorp werd 15 jaar geleden gerenoveerd. Door een commissie van die kerk werd een grote schilder- en tekenwedstrijd uitgeschreven. De vraag was om de grote kerk te schilderen of te tekenen. Als de kerk weer open ging zouden de kunstwerken geëxposeerd worden. Mijn zus Hannie las de oproep en was meteen enthousiast. Ze ging aan de slag met haar pen en papier.

Ze was er best eventjes mee bezig. Uiteindelijk maakte ze een mooie pentekening op haar karakteristieke manier. En deze tekening werd ingestuurd. Na enkele weken kreeg Hannie bericht. Ze was tweede geworden en had een prijs gewonnen. Er werd een datum afgesproken waarop de jury de prijs zou komen brengen. Hannie was in haar nopjes. Ze had er lang aan gewerkt en die moeite werd nu beloond met een prijs!

Op de dag van de afspraak ging de deurbel en stonden twee juryleden voor de deur. Mijn moeder deed open en ze vroegen naar Hannie. Die kwam er al gauw aan. De juryleden werden even stil. Want Hannie heeft duidelijk het syndroom van Down, wat de jury niet verwacht had. Er was ook geen hokje geweest om aan te vinken of je een beperking had. Ze stonden versteld. Zonder te weten dat Hannie een beperking had, hadden ze haar de tweede prijs toegekend. Het juryrapport loog er niet om. Met haar eigen stijl en de bijzondere manier van neerzetten van de grote kerk etc etc. had ze de prijs gewonnen. Mijn moeder was apetrots. Hannie hoorde er bij!

Ik vroeg me toen af of het anders gewogen zou zijn geweest als ze hadden geweten dat Hannie het syndroom van Down had. Hadden ze dan nog objectief naar haar tekening kunnen kijken? Hannie heeft vele kleurplaten voor winkels ingekleurd tijdens Sint, Pasen of andere acties. Dan hadden we de neiging om naast haar leeftijd wel neer te zetten dat ze een beperking had. Ze was immers duidelijk te oud om mee te doen als ze haar leeftijd in moest vullen, maar voor haar beleving niet. Dus een beetje omgekeerde discriminatie. Ze heeft trouwens voor al die kleurplaten nooit een prijs gekregen.

Maar voor haar tekening in eigen stijl van de grote kerk heeft ze die wel ontvangen. En nu hoorde ik dat een van haar andere kunstwerken uitgekozen is voor de tentoonstelling Buitengewoon Stijlvol in de Galerie Special Arts aan de Zonnehof in Amersfoort. Een tentoonstelling met eigentijdse kunstwerken met verwantschap aan de Stijl die te zien is van oktober 2017 tot en met 8 januari 2018. Ik ben trots op die zus van me!

Ria Brands

Waar zit je als rolstoeler eigenlijk in de bioscoop? (Blog)

22, nov, 2017

Als fervente bioscoopbezoeker, ik heb een abonnement bij Vue-bioscopen, begin ik wat vertrouwd te raken met onze bioscoop in Apeldoorn. Leuk personeel en door er vaak te komen raak ik vertrouwd met het gebouw en de omgeving. Ik loop niet meer een half uur van te voren binnen en weet precies wanneer ik er moet zijn om op tijd te zijn. De reclame’s heb ik nu wel gezien. De voorfilms wil ik nog wel graag meenemen.

En zo zit ik dan ook wat meer rond te kijken en zie dingen die je anders niet meteen zo op vallen. Opeens viel mijn oog op een soort oprijplanken die bij de nooduitgang liggen. Wauw, er is gedacht aan rolstoelers die het pand moeten verlaten. Ik ben trots op mijn bioscoop. Ik neem een foto en zet die op Twitter. Mijn bioscoop heeft over de toe- en uitgankelijkheid nagedacht.

Een andere keer staat er een rolstoel voor de rij stoelen. Hij is leeg. Aan het einde van de film zie ik een man wat hinkelend en steunend op de stoelen van 5 rijen hoog naar beneden, en naar blijkt zijn rolstoel, hobbelen. Tja, er is dus geen oprijplank naar de stoelen hoger dan de voorste rij. Als je gebonden bent aan een rolstoel zal je altijd op de benedenste rij moeten zitten. Er kunnen daar in sommige zalen wat stoelen weggehaald worden. Ben je een beetje mobiel, dan kun je dus enigszins naar boven strompelen, anders niet. Nooit eens de film kunnen kijken zonder heel dichtbij te zitten en wellicht nekkramp te krijgen?

In de Vue Deventer ging ik dat ook eens bekijken. Je komt in de meeste zalen van achteren binnen. Dus daar speelt dit onderwerp niet. Wel moet je weer op een andere manier eerst op de derde verdieping zien te komen waar de bioscoop is. De toegankelijkheid lijkt daar top, maar ik weet niet of de uitgankelijkheid daar goed is geregeld. Als de lift het niet doet sta je vast en wat dan?

Ik ben nog redelijk goed ter been en heb gelukkig de mogelijkheid om te kiezen waar ik heen ga en te kiezen voor de beste stoelen in de bioscoop. Voor mij zijn dat de achterste rijen in het midden omdat ik dan zo lekker overzicht heb over de hele film. Ik voel me gelukkig dat ik de mogelijkheid heb om te kiezen dat ik daar kan zitten. Maar wat als je toch steeds weer overgeleverd bent aan de situatie en aan andere mensen om ergens toegang toe te kunnen krijgen? Ik heb grote bewondering voor de mensen die ik ken die daar doorlopend mee te maken hebben en ook nog zoveel positiviteit uitstralen.

Ria Brands