Archief voor december, 2017

Waar bemoei je je mee? (Blog)

11, dec, 2017

Als vrijwilliger in de wereldwinkel werd ik afgelopen week geconfronteerd met een bijzondere klant. Ze kwam binnen, stond een half uur bij de beeldjes en rekende twee beeldjes af. Ook vroeg ze of ik ze als cadeautje wilde inpakken. Daarna vertrok ze. Na 10 minuten kwam ze terug. Ze ging weer voor de plank met beeldjes staan en na enkele minuten kwam ze bij de kassa. Ze wilde een gekocht beeldje ruilen voor een duurder beeldje. Die vond ze toch mooier. Dat kon natuurlijk en na alles geregeld te hebben ging ze weer weg. Na 10 minuten kwam ze weer binnen. Ze gaf aan het ingeruilde beeldje toch ook te willen kopen. En of we die ook als cadeautje wilden inpakken.

Aan alles kon ik merken dat ze een kwetsbare vrouw was. Toen ze de winkel weer verliet vertelde mijn collega in de winkel dat er onder de vrijwilligers over haar gesproken wordt. Dan is ons dorp klein. Ze weten dat ze beschermd woont en werkt en een beperking heeft. En dat ze niet veel uit te geven heeft. Toch komt ze regelmatig in de winkel en koopt van die mooie hebbedingetjes. De vrijwilligers maken zich zorgen over haar. Geeft ze niet te veel geld uit in de winkel waardoor ze geen geld overhoudt voor haar basisuitgaven? Maar kun je dat zomaar aan haar vragen in de winkel? Aangeven dat je bezorgd bent en denkt dat ze wellicht haar geld beter zou kunnen gebruiken? Waar bemoei je je dan mee?

Mijn collega en ik bespraken zo de voors en tegens. Het is toch not done om je te bemoeien met een aankoop van iemand die het nog netjes betaald ook omdat je vermoedt dat het iemand in de financiële problemen zou kunnen brengen? Maar wie zou dat anders moeten aangaan met die persoon?

Een ander voorbeeld is dat ik over een man hoorde die bij een verzorgingshuis woont en ambulante begeleiding krijgt van een derde partij. Deze partij werd gebeld dat het toch niet kan dat hij zoveel drinkt en voor overlast zorgt bij de buren. Blijkt hij zijn drank te kopen in het winkeltje van datzelfde verzorgingshuis. Tja, wie moet nu ingrijpen? Kan het winkeltje een verbod krijgen om hem drank te verkopen? En moet dat winkeltje dan bijhouden wat aan wie wel en wat niet verkocht mag worden? En dan verplaatst de vraag zich naar een supermarkt in de buurt, wat dan?

Wat zou het mooi zijn als je gewoon in gesprek zou kunnen gaan met deze kwetsbare mensen. Uit positieve nieuwsgierigheid in contact gaan. Zodat de persoon aangesproken wordt en het niet achter zijn rug om gebeurt. Maar daar valt nog wel handelingsverlegenheid te overwinnen!

Ria Brands

Parkeren met een invalidenparkeerkaart (Blog)

04, dec, 2017

Sinds mijn moeder een invalidenparkeerkaart heeft, let ik er op waar de parkeerplekken voor invaliden zich zoal bevinden. Ook bekijk ik de mensen die daar dan parkeren en vervolgens uit stappen. Op welke gronden krijgen mensen zo’n parkeerkaart? Soms zie ik verder niets aan de persoon die uitstapt. Is dat dan een verwant van de parkeerkaarthouder die er even gebruik van maakt voor eigen gerief? En is dat erg? En soms wordt er van alles uitgeladen om vervolgens met hulpmiddelen vanuit de auto te komen om op weg te kunnen gaan naar een winkel.

De plekken van de parkeerplaatsen zijn vaak dichter bij dan de andere plekken. Maar soms ook niet. Zo zijn er bij een supermarkt in ons dorp negen plekken gereserveerd voor invaliden. Maar ik moet zeggen dat als je op de negende plek staat, je nog behoorlijk ver van de winkel vandaan bent. Dan zijn er andere, reguliere plekken die dichter bij zijn. Het enige voordeel dat je dan nog hebt bij zo’n plek is dat hij breder is en je dus meer ruimte om je auto hebt voor een rolstoel of rollator.

Als ik met mijn moeder naar de supermarkt ga, wil ze beslist op een invalidenparkeerplaats. Ik wil dan nog wel eens op de plek gaan staan die dichter bij is en dat snapt mijn moeder niet. Die denkt eigenlijk niet meer over de andere plekken na en of die dichter bij zijn. Ze gaat er van uit dat die dan toch wel verder af zullen liggen.

Afgelopen week vond een andere weggebruiker de negende plek ook te ver. Wij hadden de eerste parkeerplek in de rij. Toen we terug kwamen met onze boodschappen had de bestuurder van deze auto op de stoep naast onze plek geparkeerd. Het gevolg was dat mijn moeder niet goed met haar rollator tussen de auto’s kon komen. De bestuurder van de auto had wel zijn invalideparkeerkaart voor de ruit gelegd. Met andere woorden: We moesten maar begrip hebben. Nu stond de auto ook op de plek waar rolstoelers op en van de stoep kunnen rijden. Daarmee blokkeerde hij die afrit ook. Dus met zijn invalidenparkeerkaart hield hij geen rekening met andere invaliden. Toch jammer!

Ria Brands